Bir hayat yaşar belli belirsiz
Doğrusu yanlışı pek kimliksiz

Vermiş kulağı hep ona buna
Doğruyu bulmuş hep duyduğunda

Elde el alem ne der habbesi
Oldu onun en büyük kisvesi

Yoktu şuur hapisti pek zaman
El alem eder mi hiç şaduman

Çıkamamış içinden bu işin
Düşünmemiş hiç bencileyin

Vermiş biri akıl üzre tacı
Derdine dermandır bir otacı

Varıp anlatmış o otacıya
Böyleceyim ne eksik ne fazla

Evvela yapalım senle tahlil
Önce çıkarı veresin sen dil

Sonra da şunlar ve şunlar gerek
Ondan sonra söz söylemek bana hak

Az zaman çok zaman geçivermiş
Netice o ara hasıl olmuş

Üzülmüş hekim demiş pek de genç
Ölüm bu dinlemez er ya da geç

Evlat demiş yaşa sen gönlünce
Sığdır koca ömrü şu üç güne

Yapma otacı demiş bu ne hal
Daha göz gönül olmadı hemhal

Öyle evlat koşan bu ecelin
Kalmasın bu hayatta çekerin

Çıkmış düşünürken kara kara
O mu yoksa ben miyim budala

Ne var halimde öleyim hemen
Biçare miyim ki ben gerçekten

Düşünceler gelmiş gitmiş ona
Söz etmiş ne hızlı ne usulca

Karar vermiş kurtulsun o esir
Yapsın istediği etsin tesir

Yanlış anlama etmemiş kusur
Kurtarmış kendini etmiş özgür

Korkusuz adem demişler ona
Derdi olan hep ona açıla

Çünkü atlamış hep ölümüne
Ne varsa dermiş bana vız gele

Hali sanma ki gelir yürekten
İfası kaçmak için ecelden

Derler pek bir civan oldu hem mert
Semtte kalmadı kimsede gam dert

Farkında değil buldu kendini
Kesince kulak verme derdini

Günü geçmiş beklenen ecelin
Şaşırmış e hala ayaktayım

Değişti düşünce dünyam tamam
Etki eder mi ki vücuda tam

Merak salmış olmayacak böyle
Varıp otacıya demeyince

Rüzgar olmuş varmış otacıya
İlk söz olmuş hoş geldin buraya

Bekler idim seni biteviye
Bilmek için halin senin nice

O zaman desem anlamazdın pek
Derdinin dermanı olmaktır yek

Mümkün kılmazdı bunu edviye
Etmeden sen sadrını tasfiye

Ağır ilaç söylemek eceli
Biliriz nabza göre şerbeti

Sen ki müptela idin bir derde
Kulak açardın da sen her ferde

El alemden sorardın doğruyu
Bilmezdin çıkmaza düştüğünü

Artık özgürsün farkında mısın
Yaşa sen hür darda kalmayasın

Dedi dışarı baktım bunca yıl
Payem yoktu ederince bir kıl

Yok demiş artık hiç kulak ele
Doğru ve yanlış bükülemeye

Aramam hiç dışarda cevheri
Buldum sadrımda o mücevheri

Masivayı saldım benden gayri
Şükür buldum ben sabrı ve hayrı